รักนะ ที่เธอเป็นเธออยู่อย่างนี้ รักนะ ถ้าความรู้สึกดีๆเธอยังมีให้ รักนะ และคำๆนี้ยังมีตลอดไป รักนะ ถ้าเธอยังมีหัวใจไว้ให้กัน ชอบนะ ถ้าเธอเป็นเหมือนที่ผ่านมา ชอบนะ เวลาเธอส่งสายตามาให้ฉัน ชอบนะ ถ้าเธอยังคอยแคร์และผูกพัน ชอบนะ ถ้าเธอไม่เอาฉันไปเปรียบกับใคร หวงนะ เวลาที่เธอพูดถึงเขา หวงนะ เวลาที่ไม่ใช่เราเข้าไปใกล้ หวงนะ ถ้าเธอคิดจะเผื่อใจไปให้ใคร หวงนะ และจะไม่ให้ใครมาใกล้เธอ แคร์นะ ถ้าเธอเคยมีใครมาก่อนนี้ แคร์นะ และจะแคร์คนดีอยู่เสมอ แคร์นะ เวลาที่หัวใจไม่ได้พบเจอเธอ แคร์นะ และจะไม่ปล่อยให้คอยเก้อ ฉันสัญญา เจ็บนะ ที่เธอทำเหมือนห่างเหิน เจ็บนะ เจ็บเหลือเกินยามเราห่างหา เจ็บนะ ทุกครั้งที่เธอทำเป็นเย็นชา เจ็บนะ และฉันต้องเสียน้ำตาทุกครั้งไป เกลียดนะ ถ้าเธอคิดจะลืมฉัน เกลียดนะ ถ้าจะทำให้ความสัมพันธ์ห่างหายไปได้ เกลียดนะ ถ้าเธอคิดจะไปมีใคร เกลียดนะ ถ้าเธอมีหัวใจไว้หลอกกัน การมีรักไม่จำเป็นต้องสุขเสมอไป ความทุกข์คืออุปสรรคที่เดินเข้ามาเพื่อพิสูจน์รักก็เท่านั้น ถ้าเราผ่านไปได้ เราก็จะมีความสุข แต่ทุกวินาทีของความรักล้วนมีอุปสรรคเสมอ ถ้ารักเป็นก็จะลบมันไปได้เอง

ยกโทษให้เธอตลอด กอดเก็บความเจ็บไว้
ให้แก้ตัวประจำ เวลาเธอทำฉันสียใจ
แต่วันนี้เธอมีคำแก้ตัวยังไง คงไม่เชื่ออีก พอซักที

ฉันมีใจดวงเดียวไม่พอรับแผลอะไรเพิ่มเติม
ฉันคนเดิมตายไปตั้งแต่วันนี้
มีน้ำใจมากไปยังโดนทำร้ายมาทุกที
หยุดเลยอย่าโทรมาขอร้อง
หยุดเลยอย่าลองโทร

บทกวีคือจุดแรกของสิ่งมีค่า
ได้นำพาให้สองเรามาพบกัน
ทำให้เธอได้มาพบกับฉัน
ทำให้เราก่อสัมพันธ์อันยิ่งใหญ่

ความรักทำให้ฉันได้รับรู้
ว่าอย่าอยู่อย่างโดดเดี่ยวไร้หัวใจ
ว่าอย่าปล่อยเวลาให้ผ่านไป
แต่ให้เก็บสิ่งต่างไว้ในความทรงจำ

กาลเวลาทำให้ฉันได้รู้ซึ้ง
ว่าความคิดถึงมีมากมายในสายฝนพรำ
ไม่เว้นแม้เวลาที่เย็นย่ำ
และในค่ำคืนเดียวดายที่ไร้จันทร์

บทกวี..ความรัก..กาลเวลา
คือสิ่งมีค่าที่ฉันจะเก็บไว้ในฝัน
แม้ว่าความจริงสองเราอยู่ห่างไกลกัน
แต่ขอย้ำว่าความสัมพันธ์จะคงอยู่ตลอดกาล

ความสำเร็จ ขึ้นอยู่กับการกระทำ
ไม่ใช่การอธิษฐาน